خورشیدم سلام .
امیدوارم که روزی این وبلاگت رو دیدی ، بدانی که من هنوز به یادتم و طبق قرار ده ساله مون که قول دادیم یعنی جا داره که میتونیم بهم برسیم، این وبلاگ رو مینویسم.
بعضی شبا که به یادت میوفتم و دلم گر میگیره و تنها چیزی که آدم رو آروم میکنه ، اشکایی هستش که به یادت میریزم . اشکایی که تو روزی واسم میریختی و من باورش واسم سخت بود و شاید درک نمیکردم که واسه چی اشک میریزی .
حداقل تورو خدا اگه این وبلاگ رو دیدی بگو که کجایی ؟خب عزیزم؟